|
DEVEKUŞUNDA BESLENME
Enerji Kaynakları:
Başlıca enerji kaynakları
karbonhidrat ve (daha düşük oranda) yağlardır. Karbonhidratlar
Devekuşları selülozun büyük bir kısmını
sindirebilirler. Liflerin bakteriyel sindirimi sonucunda ortaya çıkan yağ
asitleri, büyüyen devekuşlarının metabolizma enerji tüketiminin %76’sına tekabul
eder. Dr Cilliers devekuşlarında
metabolik enerji değerinin tavuklardan iki kat daha yüksek olduğunu
bulmuştur. Bu sonuç tavuklar için standart verilerin devekuşları için
kullanılmasının yanıltıcı olduğunu göstermiştir. Yağlar
Devekuşları kalplerinin kasılıp gevşemesi için
gerekli enerjinin büyük bir kısmını yağdan temin
eder. Kroner damardaki yağ deposu ve hücre duvarlarının oluşumu için gerekli yağ
çok önemlidir.
Devekuşları için gerekli metabolik enerji değerleri:
(Dr. S.C. Cilliers ve Hayes)
Tablo-1 Protein
Aşırı protein civcivlerin bağırsak florasını
bozup, bağırsak iltihabına neden olabilir. Protein değeri ön-başlangıç ve
başlangıç yemlerinde %18’in biraz üzerinde olmalıdır.
Devekuşlarının beslenme
programında tavsiye edilen protein düzeyleri:
Tablo-2 Mineraller:
Makro- ve mikro mineraller:
Makro mineraller:
Kalsiyum, fosfor, potasyum, sodyum, Klorid’dir. Mikro mineraller ise magnezyum,
manganez, çinko, demir, bakır, molibden, selenyum, iyot, kobalt ve kromdur. Bu
mineraller devekuşlarının fiziksel ve metabolik fonksiyonları açısından ve
büyüme ve üreme foksiyonları bakımından
çok önemlidir.
Devekuşlarının mineral ihtiyaçları (Angel et.al, 1996)
Tablo-3
Güney Afrika Karası için önerilen makro-mineral oranları:
(Dr S.C. Cilliers ve van Schalkwyk,1994)
Tablo-4
Devekuşları her kilo kuru yem karşılığında 2,1
litre su tüketirler. Beton üzerinde yetiştirilen kuşlar otlaklarda yetişenlere
göre daha fazla su tüketirler.
Vitaminler
Destekleyici, düzenleyiciler: Vitaminler birçok
metabolik işlemde çok önemli bir rol oynar. Stres durumunda C vitamini 1-3
g/litre dozunda devekuşunun suyuna katılabilir.
Devekuşları için önerilen vitamin desteği: (Dr. S.C.
Cilliers ve van Schalkwyk,1994)
Tablo-5
Shell grit: (Kum taşı) civcivlere verilmemelidir
çünkü mineral dengesini bozup başta kemik bozulması olmak üzere çeşitli
deformasyonlara neden olur. Bunun yerine sterilize kemik parçaları verilebilir.
Kemikte mineral dengesi uygundur ve ayrıca %30 protein içerir. Çinko erkek
devekuşlarının sperm üretiminde çok önemli bir rol oynar. Erkek kuşlara yüksek
düzey kalsiyum verilmemelidir çünkü kalsiyum çinko’yu etkisiz hale getirir.
Erimeyen Taşlar: Taşlıkta sert, erimeyen taşlar,
lifli besinlerin sindirimi için gereklidir.
Kuvarsit çakılı en uygun taştır. Devekuşunun tırnağının
yarısı kadar olmalıdır. Bu taşlar serbest olarak bulunmalıdır. Çok küçük
taşların kullanılması bağırsak sertleşmesine sebep olabilir.
Çok büyük taşlar ise mideden taşlığa geçemez.
Devekuşlarının günlük su tüketimleri: (Degen et.al.,1991)
Tablo-6
Devekuşları için diyet formülasyonunda kullanılan prensipler: Devekuşlarının enerji, protein, amino asit, vitamin, iz ve mikro bileşikler gibi çeşitli besinlere ihtiyacı vardır. En az yem girdisi karşılığında en fazla vücüt ağırlığına ulaşabilmek için devekuşu diyetleri bu besin maddeleri arasında ideal düzey ve dengeyi gerektirir.
Devekuşları için başarıyı belirleyen faktör
toplam protein değil, proteinin içindeki esansiyel amino asit oranıdır. Protein
içinde esansiyel amino asitle esansiyel olmayan amino asitler arasında bir ayrım
yapıyoruz. Devekuşları esansiyel olmayan amino asitlerin moleküler yapısını
diğer esansiyel olmayan amino asitlere dönüştürebilir ancak kuşlara diyetleriyle
tüm esansiyel olmayan amino asitleri sağlamak zorundayız.
Esansiyel amino asitlerden bazıları şöyledir: lisin, metionin, sistin,
treonin, lösin, arginin ve isolösin. Bu besinlerin herhangi birindeki dengesizlik büyüme ve verimi engelleyerek, yem ısrafına neden olur.
Devekuşlarının besin ihtiyacı vücut yapısı ve bu
yapıdaki değişimlere ( tüylerin büyümesi, deri, et ve kemik yapısı, yumurta
üretimi) ve besinlerdeki yapı taşlarının diyet içinde yer alıp almadığına
bağlıdır. Kolaylıkla sağlanabilen serbest yem tüketimi, içinde tüm besin
maddelerinin yeterli düzeyde
bulunduğu son diyet formülasyonunu belirler.
Genç kuşların ve yetişkin damızlıkların besin
ihtiyaçları büyüme ve yumurtlama sürecine bağlı olarak sürekli değişmektedir. Bu
nedenle büyüme ve yumurtlama sürecine göre diyet formülasyonunun değiştirilmesi
gerekir. Bu, yemin en iyi şekilde değerlendirilerek optimum büyüme ve verim elde
etmede büyük önem taşır.
Yoğun yetiştirme sisteminde diyet türüne göre tahmini yem tüketimi
(Dr S.C. Cilliers)
Tablo-7
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
www.veterinerhekim.cjb.net |